وبلاگ اختصاصی حسین پرنیا

درود خدمت تمامی دوستان گرامی

از پیام های گرم شما دوستان، طی این مدت دوری ، بسیار سپاسگزارم و پوزش فراوان از اینکه به دلیل وجود برخی مشکلات شخصی نتوانستم وبلاگ را بروزرسانی کنم.

ان شالله به زودی با ارائه کارهایی زیبا از جناب استاد پرنیا بتوانم مجددا در خدمت دوستان گرانقدر باشم.

بسیار سپاس.

شنبه 23 مهر1390 توسط علی صادقی |

لیلی نام تمام دختران زمین است

خدا مشتی خاک را بر گرفت . می خواست لیلی را بسازد .

از خود در او دمید . و لیلی پیش از آنکه باخبر شود ، عاشق شد .

سالیانی ست که لیلی عشق می ورزد . لیلی باید عاشق باشد.

زیرا خدا در او دمیده است و هر که خدا در او بدمد ، عاشق می شود .

لیلی نام دیگر تمام دختران زمین است ، نام دیگر انسان.

خدا گفت به دنیایتان می آورم تا عاشق شوید .

آزمونتان تنها همین است ، عشق. و هر که عاشق تر آمد ، نزدیکتر است . پس نزدیکتر آیید ، نزدیکتر.

عشق کمند من است .کمندی که شما را پیش من می آورد . کمندم را بگیرید.

و لیلی کمند خدا را گرفت .

خدا گفت : عشق ، فرصت گفتگو است . گفتگو با من .

با من گفتگو کنید .

و لیلی تمام کلمه هایش را به خدا داد . لیلی هم صحبت خدا شد .

خدا گفت : عشق همان نام من است که مشتی خاک را بدل به نور می کند.

و لیلی مشتی نور شد در دستان خداوند.

عرفان نظر آهاری

جمعه 28 مرداد1390 توسط علی صادقی |

گلپونه ها

درود فراوان

در نظر داشتم علاوه بر ملودی گلپونه ها که به آهنگی جاودانه در میان مردم مبدل گردید ، شعر آنرا نیز تقدیم کنم که در میان وبلاگهای دوستان دست نوشته ای مربوط به خلق این شعر ، توسط خانم هما میرافشار را یافتم که در این مطلب تقدیم میکنم :

سحرگاه چون پنجره را گشودم تا نسیم سحر گاهی با زلفهای سرکش و جان ملتهبم بازی کند ، عطر گلپونه های وحشی مشام جانم را چنان سرشار ساخت که بی اختیار به سالها قبل یعنی به زمان کودکیم بازگشتم . همان دخترکی شدم که در کنار باریکه آبی به نام جوی که از نزدیک منزلشان میگذشت با سبزه های نورس و گلپونه های وحشی درد دل میکرد . همان دختر ساکت و آرامی که بازیهای کودکانه نیز شادمانش نمیساخت . سراسر وجودش غمی بود مرموز که هر روز غروب هنگام بهاران او را به کنار پونه های سر سبز میکشید .... سلام پونه ها سلام گلپونه ها امروز مامان با من قهر بود ..... وصبح نمیدانم چرا اخمهای پدرم باز نمیشد ، حتی وقتی با دستهای کوچکم برای او چای میریختم ، به روی من لبخندی نزد در عوض برادرم را .... گلپونه ها.... مهری دختر همسایه با من بازی نمیکند .
چند روز است احساس میکنم که اگرپسر به دنیا می امدم بهتر بود... و گلپونه ها با چشمهای مهربانشان آرام به درد دلهای کودکانه من گوش میسپردند و هر گز از پرگوییهای من نمیرنجیدند . مطمئن بودم که آنچه به آنها گفته ام برای همیشه در سینه های پاک و نازنینشان دفن میشود آری مطمئن بودم... و آنها از همان اوان کودکی هر بهار سنگ صبور من بودند ومن چه بسیارها که به انتظارشان چشم به راه مانده ام و اکنون در این سحرگاه روشن و دلپذیر بهاری با خود می اندیشم ... در خود میگریم و افسوس میخورم ، که چرا نمیتوانم چون آن روزهای زود گذر و شیرین حتی به گلپونه ها نیز اعتماد کنم ... آه چه سخت است بدین گونه تنها ماندن که حتی نسیم سحری نیز همراز نیست و محرم راز . قطعه شعر گلپونه ها را بدین مناسبت سروده ام

" هما میر افشار "

گلپونه ها

آهنگساز : استاد حسین پرنیا خواننده : زنده یاد ایرج بسطامی شاعر : هما میر افشار

گلپونه های وحشی دشت امیدم وقت سحر شد
خاموشی شب رفت و فردایی دگر شد
من مانده ام تنهای تنها
من مانده ام تنها میان سیل غمها

گلپونه های وحشی دشت امیدم وقت جداییها گذشته
باران اشکم روی گور دل چکیده
بر خاک سرد و تیره ای پاشیده شبنم
من دیده بر راه شما دارم که شاید
سر بر کشید از خاکهای تیره غم

من مرغک افسرده ای بر شاخسارم
گلپونه ها گلپونه ها چشم انتظارم
میخواهم اکنون تا سحر گاهان بخوانم
افسرده ام دیوانه ام آزرده جانم
گلپونه ها گلپونه ها غمها مرا کشت
گلپونه ها آزار آدمها مرا کشت

گلپونه ها گلپونه ها نامهربانی آتشم زد
گلپونه ها بی همزبانی آتشم زد
گلپونه ها در باده ها مستی نمانده
جز اشک غم در ساغر هستی نمانده

گلپونه ها دیگر خدا هم یاد من نیست
همدرد دل شب ها به جز فریاد من نیست
گلپونه ها آن ساغر بشکسته ام من
گلپونه ها از زندگانی خسته ام من
دیگر بس است آخر جداییها خدا را
سربر کشید از خاک های تیره غم

گلپونه ها گلپونه ها من بی قرارم
ای قصه گویان وفا چشم انتظارم
آه ای پرستو های ره گم کرده دشت
سوی دیار آشناییها بکوچید
بامن بمانید بامن بخوانید
شاید که هستی راز سر گیرم دوباره
آن شور و مستی را زسر گیرم دوباره

دریافت گلپونه ها

چهارشنبه 5 مرداد1390 توسط علی صادقی |

مرگ عمله ای بیش نیست

پاسخ جناب پرنیا به دست نوشته ستاره خردادی

" مرگ عمله ای بیش نیست ،

این منم که با سماجت زندگی را برگزیده ام "

درود بر دوستی که رخصت دیدارش میسر نیست ، اما واژه هایش خلوتش را ، هیاهوی درونش را ، و ... مو به مو برایم تصویر کرده ، آنهم در ازدحام این عبورهای نافرجام.

تاریخ نوشته ی ما آنچه را در خود جا داده که یا به سفارش بوده ، یا به تحکم ، یا به ضرورت .

و اما تاریخی که انباشته از سینه های خورشیدی ست ، حاملی بوده تا آن بخش هایی که در تاریخ محو هست را گاه با نغمه ، گاه با بیتی ، یا داستانی یا روایتی به ما برساند .

نازنین من ، فرصت ها خود ما ایم که در حال عبور از لحظه ها هستیم ، چیزی چنان ، که نه پیداست و نه انکار میشود کرد.

گاه که مجال سر زدن به صفحه هایی که علی جان با عشق پر از عشق می کند را می یابم ، نوشته های شما آنقدر گرمم می کند که در خود گنجانده نمی شوم.

گاه با ساز خود ، شور می شوم. گاه با طبیعت ، ماهوری از واژه و بیت ، و گاه در سکوتی ، گوشه ای از شب را در خود

می سازم.

ما وامدار همیم ، با اندک فاصله ای که خورشید سایه انداخته

به قول شاملو " کاش عشق را زبان گفتن بود " کاش .

بوسه ای به مهتاب

شب از نیمه می شکند

من و سازی که تو را نغمه شده

آنک سفری

رها

از خواب مرداب .

---------------------------

حسین پرنیا 1390/04/17

دست نوشته ستاره خردادی

فرصتها رفتند...

آری رفتند آن فرصتها که منتظر بودم بیایند و پس از گذر عمر هم که آمدند آنقدر غرق

خویش بودم که نفهمیدم آنکه کوبه را آرام و معصوم میزد فرصت بود و او که رهایم نکرد غفلت.

فرصتی نیست دل سرگردان .تو گرفتار نت باران بودی و من حریص آبنما

تو هرگز نفهمیدی که سرای ناسوت گمراهی ما را رقم زده بود نه وصال ما را

تو مرا خواب کردی و من ترا بیهوده

چیزی نیست دیگر نترس همه رفته اند و اینجا جز کور سویی از شب ناله ای نیست

بیا بتاز که جاده را رخت مردان بسته اند و اینکه به غبار نشسته منم ...

دوشنبه 20 تیر1390 توسط علی صادقی |

قطعه ارث تقدیم به استاد فرامرز پایور

درود

قطعه ای که در این مطلب خدمت شما ارائه میکنم ، قطعه ای تنظیمی به نام ارث از جناب پرنیا می باشد ،

که از آلبوم اهورایی انتخاب شده است و در آینده به معرفی این آلبوم خواهم پرداخت.

این قطعه را ایشان به دلیل علاقه فراوان ، به یگانه ستاره درخشان آسمان هنر موسیقی ایران جناب

استاد فرامرز پایور تقدیم نموده اند.

استاد پایور یکی از کوشاترین اساتید موسیقی ایران در عرصه نوازندگی ، آهنگسازی ، تالیف کتب و تربیت شاگردان فراوان بودند که به حق موسیقی این مرز و بوم ، همیشه وامدار این یگانه استاد خواهد بود.

قبل از فوت ایشان ، جناب پرنیا آلبومی به نام نقش ماندگار ارائه دادند که به نظر حقیر یکی از زیباترین آلبوم های موسیقی ایران با سازبندی ایرانی می باشد که ان شالله در بزرگداشت سالگرد جناب استاد پایور حتما به صورت کامل این آلبوم را خدمت دوستان معرفی خواهم نمود.

قطعه ارث در گوشه مخالف سه گاه خلق شده که در این قطعه جناب استاد پرنیا به استقبال چهارمضراب مخالف استاد پایور رفته اند که بسیار شنیدنی است.

حقیر در زمان ارائه این دو درس خدمت جناب پرنیا ، فراوان لذت بردم که امیدوارم مورد استفاده دوستان گرامی نیز قرار بگیرد.

علاوه بر نوای این دو قطعه ، نتهای آن ها را نیز تقدیم می کنم :

--------------------------------------------------------------------

قطعه ارث اثر استاد حسین پرنیا

دریافت

دریافت نت این قطعه 1 2 3

--------------------------------------------------------------------

چهارمضراب مخالف سه گاه استاد فرامرز پایور

دریافت

دریافت نت این قطعه 1 2 3

جمعه 10 تیر1390 توسط علی صادقی |

عکس

درود بر دوستان گرامی و عرض پوزش جهت تاخیر در بروز رسانی

دلیل این تاخیر علاوه بر مشغله کاری ، خرابی لینک های موجود ، جهت قرار دادن مطالب بر روی وبلاگ بود ،

که الحمدلله این مشکل برطرف شد.

دو عکس از استاد پرنیا تقدیم می کنم که بنده این عکسها را در سفر اردیبهشت سال 89 ، که به همراه

استاد و جمعی از دوستان به خطه سر سبز شمال رفته بودیم ، ثبت کردم.

امیدوارم باب طبع دوستان قرار بگیرد :

جهت بزرگنمایی بر روی عکس کلیک نمایید

لازم به ذکر می دانم که جناب پرنیا ، دستی هم بر عکاسی دارند که انشالله در آینده تعدای از عکسهای

ایشان را تقدیم دوستان خواهم نمود.

دوشنبه 6 تیر1390 توسط علی صادقی |

یک جرعه نگاه ...

به خیابانهای مملو از ادم می نگرم ، با چشمانی پر از هراس

قدمهای پیچ خورده درهم ، قیافه های یکنواختی که سراپا خواهشند و فقیر

لباسهایی پر از هیاهو ، دلهایی ، پر از تهی

خیابانهای بی هدف و تکراری ، و آدمهایی پر از تهی

شهر ، پر از صداست و صدایی نمی خیزد ،

بوق ماشین هایی که انتظار را نمی فهمند

روزهای پر از کابوس و شب های خالی از آرزو

معنای شهر ، در رمان کنار خیابان ، صد تومان حراج می شود

درختان ، پر از اشک و آه

و پرنده هایی که با بی اعتنایی ، از انسان و شهر و زندگی ، می گریزند ...

" من تشنه جرعه ای نگاهم " فقط ، " یک جرعه نگاه "

حسین پرنیا

از آلبوم یک جرعه نگاه ، دو اثر تقدیم می کنم: صبح ، زمزمه

این آلبوم شامل تکنوازی ها ی جناب استاد پرنیا می باشد که ایشان در 1383 و 1380 در دبی و چک اجرا کرده اند.

اثر صبح واقعا صبح است. صبحی با نشاط که روزنی از طلوع را نمایان می سازد.

حقیر که این کار را بسیار می پسندم . امیدوارم دوستان نیز نظرات خود را در مورد این اثر بیان نمایند.

مشخصات کامل اثر :

دریافت این دو اثر : صبح زمزمه

پنجشنبه 26 خرداد1390 توسط علی صادقی |

تصنیف واژه واژه تو را می نویسم

درود

در این مطلب ، تصنیفی زیبا از کارهای جناب استاد پرنیا با نام ( واژه واژه تو را می نویسم ) تقدیم می شود که

این اثر در آلبوم خانه بوی گل گرفت ارائه شده است.

جناب پرنیا در آواز دشتی بر روی شعری از زنده یاد شیون فومنی آهنگی بسیار زیبا خلق کرده اند ، که با

صدای زنده یاد ایرج بسطامی زیبایی آن دو چندان شده است.

شعر کامل این اثر را نیز جهت استفاده دوستان ارائه می دهم.

زنده یاد ایرج بسطامی زنده یاد شیون فومنی

تصنیف واژه واژه تو را می نویسم

شعر : شیون فومنی آهنگساز : حسین پرنیا خواننده : زنده یاد ایرج بسطامی

از نی بی نوا می نويسم
از سکوت صدا می نويسم
از شب و گريه ها می نويسم
بی تو بيهوده را می نويسم
در شگفتم چرا می نويسم.

صبر سنگم صبوری صدا نيست
مرگ سنگينم از من جدا نيست
جز شکستن مرا ماجرا نيست
نی غلط گفتم اينم روا نيست
واژه واژه تو را می نويسم.

دل به جان از تن آسايی من
خسته از سينه فرسايی من
در قفس روح صحرايی من
دست تنهای تنهايی من
تا ندارد صدا می نويسم.

خنده ام خار پهلوی سبزه
گريه ام سر به زانوی سبزه
ای غزال غزلجوی سبزه
پشت شب پای گل روی سبزه
من تو را هر کجا می نويسم.

بوی تو بوی گل های خانه
بوی سبزينگی در جوانه
بوی دلتنگی محرمانه
من تو را در غزل در ترانه
از رفاقت جدا می نويسم.

اين سفر با تو مجنون ديگر
آسمان دشت و آهو کبوتر
هر دو پايم قلم جاده دفتر
تکيه چون می کنم بر صنوبر
از تو بالا بلا می نويسم.

اين صدا در من از شاعری نيست شيون اهل زبان آوری نيست
اين منم اين منم ديگری نيست
نزد صاحبدلان کافری نيست
از تو يا از خدا می نويسم.

نکته ای که به نظر بنده حقیر در این قطعه با ظرافت خاصی به کار رفته ، استفاده جناب پرنیا از واژه ها و تلفیق آن با ملودی می باشد.به عنوان مثال ایشان زمانیکه در شعر به مصراع ( واژه واژه تو را می نويسم. ) میرسند ، با ملودی کاملا این احساس را القا می کنند که در حال نوشتن واژه واژه احساسات و دل تنگی های خویش اند.

امیدوارم مورد رضایت دوستان قرار بگیرد.

سپاس

دریافت تصنیف

جمعه 20 خرداد1390 توسط علی صادقی |

دست نوشته

شاید فرصتی هیچ نمانده باشد ،

بگذار اینک همان گونه باشد ، که می خواهیم .

حسین پرنیا

یکشنبه 8 خرداد1390 توسط علی صادقی |

آلبوم ساکن جان

درود فراوان بر دوستان گرامی

با عرض پوزش از به روز رسانی با تاخیر . تنها دلیل این مسئله ، مشغله کاری و تمرین با گروه جهت دو اجرای موسیقی بود.

در این مطلب دو اثر زیبا از آلبوم ساکن جان تقدیم شما گرامیان می کنم.

اولین اثر ، تصنیف پریشانی می باشد. این تصنیف در آواز ابوعطا بوده ، که جناب پرنیا این موسیقی زیبا را با شعری از جناب استاد محمد علی بهمنی آراسته اند و جناب استاد علی جهاندار به زیبایی آن را اجرا کرده اند.

شعر کامل این تصنیف چنین است :

تصنيف پريشاني

شعر : محمد علي بهمني آهنگساز : حسين پرنيا آواز : علي جهاندار

با همه ي بي سروسامانيم باز به دنبال پريشانيم

طاقت فرسودگيم هيچ نيست در پي ويران شدني آنيم

دلخوش گرماي کسي نيستم آمده ام تا تو بسوزانيم

آمده ام با عطش سالها تا تو کمي عشق بنوشانيم

ماهي برگشته زدريا شدم تا که بگيري وبميرانيم

خوبترين حادثه مي دانمت خوبترين حادثه مي دانيم؟

حرف بزن !ابر مرا باز کن دير زماني است که بارانيم

دریافت تصنیف پریشانی

اثر دوم ، تکنوازی بسیار زیبای استاد پرنیا می باشد که در آواز ابوعطا اجرا کرده اند و بعد از این تکنوازی قطعه تشویش را نواخته اند. این قعه تاکید های ظریفی بر روی نت سی ( سی بمل به همراه سی کرن ) دارد که بنده علاقه مند بودم دوستان نیز آنرا بشنوند.

از نظر حقیر ، یکی از تکنیک ها و ظرایف کار جناب استاد پرنیا خصوصا در تکنوازی ها ، استفاده از میکروتونهای همزمان به شکل کاملا لطیف و زیبا می باشد.

جهت استفاده دوستان علاقه مند ، نت این قطعه را نیز تقدیم می کنم.

دریافت قطعه تشویش

دریافت نت این قطعه

( جهت دریافت نت این قطعه روی عکس ها کلیک نمایید )

چهارشنبه 4 خرداد1390 توسط علی صادقی |

قالب وبلاگ

پيامک عاشقانه